Ochtendzazen

pad in de herfst met bladeren bedolvenGelukkig komt Jean-Marie me ophalen met de wagen voor de eerste vroege zazen in de nieuwe dojo. Ik moet de Pajotse heuvels niet op klimmen met  de fiets om 6 uur s’morgens, een hele opluchting. Zazen in het donker en de stilte van de ochtend, het is de beste zazen. Straks  ga ik naar de begrafenis van de vader van een vriend.. Ik hoop iets van de rust en sereniteit van de meditatie mee te nemen.

De wereld wordt wakker tijdens de zazen. Vanuit een diepe stilte komen de geluiden langzaam tot leven.  Ze maken de stilte nog intenser. De eerste mensen komen toe en lopen zacht de trappen op. Een deur gaat open. Het licht komt binnen en toont de nieuwe kurkvloer waar we zo trots op zijn. Ik voel me perfect gelukkig op mijn vierkante meter. De dag is begonnen, een schitterende dag.

Ik loop terug naar huis langs de vaart en baan me een weg in pas gevallen bladeren die hun schoonheid nog niet hebben prijsgegeven. Het zal nog enkele dagen duren vooraleer hun verval het asfalt haar kaalheid teruggeeft. Wat zit het allemaal goed in elkaar !!!