Mindfull for climate

Vandaag had de klimaatmars plaats in Brussel en in de rest van de wereld. Net voor Boeddhisten is het een evidentie om op elk moment een steentje bij te dragen aan het klimaat . De mens is de natuur, maakt deel uit van de natuur samen met alle levende wezens. De mens is het klimaat. Het dagelijks leven van een boeddhist is hier en nu met volle aandacht de dingen op een zo goed mogelijke manier doen. Hoe consumeer ik, hoe verplaats ik me, hoe verwarm ik me, hoe was ik mijn haar, wat eet ik?  Wat zijn de gevolgen van mijn handelingen?

Het is niet nieuw, 2500 jaar geleden zei de Boeddha al:

“Noch in de lucht, noch in het midden van de oceanen, noch in de diepten van de bergen, noch in enig deel van deze uitgestrekte wereld, is er geen plaats waar de mens kan ontsnappen aan de gevolgen van zijn daden. »

Aandacht voor het klimaat uit zich in elke actie van ons dagelijks leven .

De Weg die onder onze voeten ligt

Aandacht is het kloppend hart van de beoefening van Zen. Waarom ? Zonder aandacht kunnen we niet helemaal aanwezig zijn. Kunnen we niet helemaal waarnemen. Kunnen we “de Weg die onder onze voeten ligt, niet begrijpen ” (Sandokai). Aandacht is ten volle de Weg bewandelen.

“Stop met zoeken, ik heb het gevonden”

De schoonheid van het gebaar

Misschien is concentratie wel het schoonste dat er is. In tijden van nooit ophoudende notificaties en pushberichten, van ellendige beschikbaarheid en absurd snelle leveringstijden, in zulke tijden ongestoord zich met volle toewijding en totale focus aan iets kunnen wijden, al dient het tot niets, blijft het onopgemerkt, klikt niemand erop, is niet alleen een zeldzaamheid geworden. Het heeft welhaast iets religieus. De handeling om het handelen. Schoonheid terwille van schoonheid. De precisie van het gebaar.

David Van Reybrouck in “Odes”

Quatre saisons en trois mois

Evocation d’un ango

C’était il y a un an et demi, en mars. Dehors, il pleuvait des cordes.

Soudain, j’ai été appelée par l’abbé. Ensemble assis à table il me demanda de faire l’ango de premier moine, suivi par la cérémonie de Hossen. Je l’ai regardé d’un air surpris et lui ai répondu : « Merci pour votre confiance mais je m’en sens incapable. » « Très bonne réponse, vous êtes tout à fait prête » me dit-il. Ses paroles ont effacé tout argument. Lees verder Quatre saisons en trois mois

Shokan = observeren zonder commentaar

Tijdens de meditatie observeren we onszelf. Allerlei gedachten spoken door ons hoofd. Wat doen we ermee? We kijken ernaar, laten ze voor wat ze zijn. Op die manier leren we onszelf op een neutrale manier te bekijken. In het Japans bestaat er een woord voor.

Shokan = observeren zonder commentaar

De filosofie van de heuvel

Ilja Leonard Pfeiffer wordt zen al fietsend van Nederland naar Rome en niet terug.

In het Japans heet het do. In het Chinees tao. Wat ik heb geleerd over dit concept van de weg, is dat het verschilt van ons idee van de weg. Wij denken dat een weg ertoe dient om de bestemming te bereiken. Maar dat is veel te simplistische gedachte van ons. Natuurlijk is er een bestemming. Anders zouden we nooit vertrekken. Maar het gaat er niet om die bestemming te bereiken. Het gaat om het gaan. De weg is geen middel tot het doel. De weg zelf is het doel. De bestemming leidt alleen maar af van de weg. Je kunt alleen maar leren en genieten van de weg als je in staat bent de bestemming te vergeten. Ik moet afleren te denken dat we naar Rome fietsen. Ik moet naar het zuiden fietsen. Ik moet gewoon fietsen.

Ilja Leonard Pfeiffer

Waarom samen mediteren?

Je kan op verschillende plaatsen mediteren: thuis, in de bus, op het werk, in de wachtkamer van het station … maar in een zendojo  zijn de omstandigheden bijzonder gunstig. Je vindt er niet alleen de stilte maar ook monniken, nonnen en ervaren beoefenaars die je kunnen begeleiden en raad geven. Zijzelf hebben bij zenleraren of ervaren leerlingen meditatie geleerd gedurende vele jaren. Lees verder Waarom samen mediteren?

“How to Work Better”

“How to work better”
by the Swiss artist due #peterfischli & #davidweiss.

De tienpuntenlijst suggereert dat “beter werken” evenzeer over een benadering van het dagelijks leven gaat als over productiviteit.

De muurschildering, die oorspronkelijk in 1991 bij een spoorlijn in Zürich werd geïnstalleerd, is een aanpassing van een lijst die de kunstenaars in een keramiekfabriek in Thailand hebben gezien.

Curator Hickey says, “We houden allemaal van dit idee om op een andere manier te werken, maar zo vaak komen we terecht in deze onophoudelijke haast om een taak te voltooien, verder te gaan met het volgende en overal tegelijk te zijn. Ik denk dat velen van ons reageren op dit verlangen naar iets anders, en het manifest, de mantra van de muurschildering, spreekt daartoe.

Lees meer over “How to work better”