De eerste blik op 2020 !

Was het de intuïtie van het juiste doen op het juiste moment? Misschien was het gewoon toeval. Of was het de drang om de eerste verse lucht van het nieuwe jaar op te snuiven. Het eerste wat dat ik deed op de eerste dag van 2020 was mijn muts opzetten, dikke sokken aantrekken, mijn man alleen aan de ontbijttafel achterlaten en met mijn fototoestel naar buiten lopen.

En dan gewoon kijken. De eerste zonnestralen die traag hun weg baanden door een laag van nevel en de akkers met een wazige sluier omhullen. Het mystieke van de mist toont zich: alles wordt zacht en ondoorgrondelijk. De extremen vallen weg: de scherpe randen worden zachte randen, de gesatureerde kleuren worden zachte kleuren, de duidelijke vormen worden vage vormen, alles wat zwart is wordt grijs en wat wit is ook.

Toch een wat magisch moment. En dan … de kreten van de kraaien die zich in de boom naast de zon verscholen stegen op uit de stilte van het landschap. Vocaal genot. Een knotwilg die tot leven komt, een plaatje dat plots uiteenspat in tientallen zwarte vlekken en dan plots weer die intense stilte.

Is onze beoefening niet de kunst van het juist kijken? Het mindful kijken naar de dingen ontluistert een schoonheid die velen ontgaat. Mindful kijken is gewoon de dingen binnen laten komen zonder meer, zonder woorden, zonder commentaar, zonder opinie.

Gewoon kijken en het gewone zijn magie laten onthullen, niets doen !
Leren om niets te doen. Maar wat is niets doen eigenlijk ?

Geef een reactie

Je e-mailadres zal niet getoond worden. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.