De eerste blik op 2020 !

Was het de intuïtie van het juiste doen op het juiste moment? Misschien was het gewoon toeval. Of was het de drang om de eerste verse lucht van het nieuwe jaar op te snuiven. Het eerste wat dat ik deed op de eerste dag van 2020 was mijn muts opzetten, dikke sokken aantrekken, mijn man alleen aan de ontbijttafel achterlaten en met mijn fototoestel naar buiten lopen.

En dan gewoon kijken. De eerste zonnestralen die traag hun weg baanden door een laag van nevel en de akkers met een wazige sluier omhullen. Het mystieke van de mist toont zich: alles wordt zacht en ondoorgrondelijk. De extremen vallen weg: de scherpe randen worden zachte randen, de gesatureerde kleuren worden zachte kleuren, de duidelijke vormen worden vage vormen, alles wat zwart is wordt grijs en wat wit is ook.

Toch een wat magisch moment. En dan … de kreten van de kraaien die zich in de boom naast de zon verscholen stegen op uit de stilte van het landschap. Vocaal genot. Een knotwilg die tot leven komt, een plaatje dat plots uiteenspat in tientallen zwarte vlekken en dan plots weer die intense stilte.

Is onze beoefening niet de kunst van het juist kijken? Het mindful kijken naar de dingen ontluistert een schoonheid die velen ontgaat. Mindful kijken is gewoon de dingen binnen laten komen zonder meer, zonder woorden, zonder commentaar, zonder opinie.

Gewoon kijken en het gewone zijn magie laten onthullen, niets doen !
Leren om niets te doen. Maar wat is niets doen eigenlijk ?
Lees verder De eerste blik op 2020 !

De schoonheid van de dood is de aanwezigheid

Begin november, tijd van melancholie, even stilstaan bij de vergankelijkheid en een moment van stilte  voor degene die ons verlaten hebben.

Woorden van zenmeeester Reigen Wang-Genh in een onderricht tijdens de meditatie.

Bij de begrafenisplechtigheid van een geliefde zei Victor Hugo:

“Het wonder van dit grote vertrek, de dood genoemd, is dat degenen die vertrekken niet vertrekken. Wie u ook bent, die een geliefde in het graf heeft zien vallen, denkt niet dat u door hem bent achtergelaten. De schoonheid van de dood is de aanwezigheid. Het wezen waar we om huilen is verdwenen, maar niet vertrokken. We zien zijn lieve gezicht niet meer, maar we voelen ons onder zijn vleugels. De doden zijn de onzichtbare, maar zij zijn niet de afwezigen. ” 

Lees verder De schoonheid van de dood is de aanwezigheid

Een zenvol leven

Dharmatalk van Annemie Genshin in Ehipassiko Boeddhistisch Centrum in Antwerpen over het dagelijks leven in een Europese ZenBoeddhistische tempel.
In zentempel Ryumonji in de Elzas (Frankrijk) proberen we de beste voorwaarden te vinden voor een manier van leven die aangepast is aan de noden van de hedendaagse Europeanen. Beluister de podcast die begint met een geleide meditatie van 10 minuten.

Vier seizoenen in drie maanden

Evocatie van een ango

Het gebeurde anderhalf jaar geleden en buiten regende het pijpenstelen. Plots werd ik bij de abt geroepen. Gezeten aan de tafel vroeg de abt mij om de ango van de eerste monnik te doen, gevolgd door de Hossen ceremonie. Ik keek hem aan met een sprakeloze blik en antwoordde: “dank je voor het vertrouwen, maar ik voel me onbekwaam om dit te doen”. Zijn repliek: “zeer goed antwoord, je bent er helemaal klaar voor” haalde elk argument onderuit.  Lees verder Vier seizoenen in drie maanden

Warm op de fiets

Net als de koude wordt de grote warmte als een vijand van de mens gezien. “Blijf binnen” is de goede raad die we te horen krijgen via alle mogelijke mediakanalen. Voor de fietsers liggen de kaarten anders. Persoonlijk heb ik geen keuze, de fiets is mijn enige vervoermiddel. Net als de renners die de Tour rijden waag ik mij toch in de hitte van een brandende zon ondanks alle “goede raad”.

Lees verder Warm op de fiets

Twenty-Four Hours a Day

Iedereen kan gevechten van slechts één dag leveren. Pas als we de last van die twee afschuwelijke eeuwigheden, gisteren en morgen, op ons nemen, storten we in. Het is niet de ervaring van vandaag die de mensen gek maakt. Het is de spijt of verbittering over iets wat gisteren is gebeurd en de angst voor wat morgen kan brengen. 

Richmond Walker in Twenty-Four Hours a Day

Zenmeditatie: enkel zitten zonder meer

Onze natuurlijke geest is helder, eenvoudig en gewoon. De praktijk van Zenmeditatie is gewoon iets extra’s opgeven. Dan onthult het gewone zijn magie.

De zenboeddhistische meditatie is op subtiele wijze iets loslaten dat zich verzet tegen de eenvoud van gewoon-zijn, gewoon-zitten, gewoon-ademhalen. Het begint met het aarden van de geest diep in het lichaam en in de ademhaling, net zoals ze zijn.

Lees verder Zenmeditatie: enkel zitten zonder meer

Mindfull for climate

Vandaag had de klimaatmars plaats in Brussel en in de rest van de wereld. Net voor Boeddhisten is het een evidentie om op elk moment een steentje bij te dragen aan het klimaat . De mens is de natuur, maakt deel uit van de natuur samen met alle levende wezens. De mens is het klimaat. Het dagelijks leven van een boeddhist is hier en nu met volle aandacht de dingen op een zo goed mogelijke manier doen. Hoe consumeer ik, hoe verplaats ik me, hoe verwarm ik me, hoe was ik mijn haar, wat eet ik?  Wat zijn de gevolgen van mijn handelingen?

Het is niet nieuw, 2500 jaar geleden zei de Boeddha al:

“Noch in de lucht, noch in het midden van de oceanen, noch in de diepten van de bergen, noch in enig deel van deze uitgestrekte wereld, is er geen plaats waar de mens kan ontsnappen aan de gevolgen van zijn daden. »

Aandacht voor het klimaat uit zich in elke actie van ons dagelijks leven .

De Weg die onder onze voeten ligt

Aandacht is het kloppend hart van de beoefening van Zen. Waarom ? Zonder aandacht kunnen we niet helemaal aanwezig zijn. Kunnen we niet helemaal waarnemen. Kunnen we “de Weg die onder onze voeten ligt, niet begrijpen ” (Sandokai). Aandacht is ten volle de Weg bewandelen.

“Stop met zoeken, ik heb het gevonden”