De eerste blik op 2020 !

Was het de intuïtie van het juiste doen op het juiste moment? Misschien was het gewoon toeval. Of was het de drang om de eerste verse lucht van het nieuwe jaar op te snuiven. Het eerste wat dat ik deed op de eerste dag van 2020 was mijn muts opzetten, dikke sokken aantrekken, mijn man alleen aan de ontbijttafel achterlaten en met mijn fototoestel naar buiten lopen.

En dan gewoon kijken. De eerste zonnestralen die traag hun weg baanden door een laag van nevel en de akkers met een wazige sluier omhullen. Het mystieke van de mist toont zich: alles wordt zacht en ondoorgrondelijk. De extremen vallen weg: de scherpe randen worden zachte randen, de gesatureerde kleuren worden zachte kleuren, de duidelijke vormen worden vage vormen, alles wat zwart is wordt grijs en wat wit is ook.

Toch een wat magisch moment. En dan … de kreten van de kraaien die zich in de boom naast de zon verscholen stegen op uit de stilte van het landschap. Vocaal genot. Een knotwilg die tot leven komt, een plaatje dat plots uiteenspat in tientallen zwarte vlekken en dan plots weer die intense stilte.

Is onze beoefening niet de kunst van het juist kijken? Het mindful kijken naar de dingen ontluistert een schoonheid die velen ontgaat. Mindful kijken is gewoon de dingen binnen laten komen zonder meer, zonder woorden, zonder commentaar, zonder opinie.

Gewoon kijken en het gewone zijn magie laten onthullen, niets doen !
Leren om niets te doen. Maar wat is niets doen eigenlijk ?
Lees verder De eerste blik op 2020 !

De schoonheid van de dood is de aanwezigheid

Begin november, tijd van melancholie, even stilstaan bij de vergankelijkheid en een moment van stilte  voor degene die ons verlaten hebben.

Woorden van zenmeeester Reigen Wang-Genh in een onderricht tijdens de meditatie.

Bij de begrafenisplechtigheid van een geliefde zei Victor Hugo:

“Het wonder van dit grote vertrek, de dood genoemd, is dat degenen die vertrekken niet vertrekken. Wie u ook bent, die een geliefde in het graf heeft zien vallen, denkt niet dat u door hem bent achtergelaten. De schoonheid van de dood is de aanwezigheid. Het wezen waar we om huilen is verdwenen, maar niet vertrokken. We zien zijn lieve gezicht niet meer, maar we voelen ons onder zijn vleugels. De doden zijn de onzichtbare, maar zij zijn niet de afwezigen. ” 

Lees verder De schoonheid van de dood is de aanwezigheid

Vier seizoenen in drie maanden

Evocatie van een ango

Het gebeurde anderhalf jaar geleden en buiten regende het pijpenstelen. Plots werd ik bij de abt geroepen. Gezeten aan de tafel vroeg de abt mij om de ango van de eerste monnik te doen, gevolgd door de Hossen ceremonie. Ik keek hem aan met een sprakeloze blik en antwoordde: “dank je voor het vertrouwen, maar ik voel me onbekwaam om dit te doen”. Zijn repliek: “zeer goed antwoord, je bent er helemaal klaar voor” haalde elk argument onderuit.  Lees verder Vier seizoenen in drie maanden

Zenmeditatie: enkel zitten zonder meer

Onze natuurlijke geest is helder, eenvoudig en gewoon. De praktijk van Zenmeditatie is gewoon iets extra’s opgeven. Dan onthult het gewone zijn magie.

De zenboeddhistische meditatie is op subtiele wijze iets loslaten dat zich verzet tegen de eenvoud van gewoon-zijn, gewoon-zitten, gewoon-ademhalen. Het begint met het aarden van de geest diep in het lichaam en in de ademhaling, net zoals ze zijn.

Lees verder Zenmeditatie: enkel zitten zonder meer

De schoonheid van het gebaar

Misschien is concentratie wel het schoonste dat er is. In tijden van nooit ophoudende notificaties en pushberichten, van ellendige beschikbaarheid en absurd snelle leveringstijden, in zulke tijden ongestoord zich met volle toewijding en totale focus aan iets kunnen wijden, al dient het tot niets, blijft het onopgemerkt, klikt niemand erop, is niet alleen een zeldzaamheid geworden. Het heeft welhaast iets religieus. De handeling om het handelen. Schoonheid terwille van schoonheid. De precisie van het gebaar.

David Van Reybrouck in “Odes”

Waarom samen mediteren?

Je kan op verschillende plaatsen mediteren: thuis, in de bus, op het werk, in de wachtkamer van het station … maar in een zendojo  zijn de omstandigheden bijzonder gunstig. Je vindt er niet alleen de stilte maar ook monniken, nonnen en ervaren beoefenaars die je kunnen begeleiden en raad geven. Zijzelf hebben bij zenleraren of ervaren leerlingen meditatie geleerd gedurende vele jaren. Lees verder Waarom samen mediteren?

Het leven in een Zenboeddhistische Zentempel

Dharmatalk in Ehipassiko Boeddhistisch Centrum over het dagelijks leven in een Europese ZenBoeddhistische tempel.
Het zenboeddhisme in Europa bevindt zich in een pioniersperiode. Het boeddhisme past zich aan aan de cultuur en de tijd waarin het zich bevindt. In zentempel Ryumonji in de Elzas (Frankrijk) waar ik beoefen, proberen we de beste voorwaarden te vinden voor een leven dat zich aanpast aan de noden van de hedendaagse Europeanen.

Lees verder Het leven in een Zenboeddhistische Zentempel

Het graf zonder datum

bloemen op het kerkhofHet is 31 oktober, sinds altijd één van die dagen waarop de mensen en de geesten even dichter bij elkaar komen. Allang voor de christenen 1 november tot een vrije dag omdoopte bestond het al. Misschien niet toevallig deze dagen waarop de blaadjes gewillig de boom van hun leven lossen. De zwaartekracht brengt ze veilig en wel op de grond. Ze hebben het minder moeilijk dan wij om het leven achter zich te laten. Het lijkt eerder een feest: dwarrelende blaadjes fladderen door de lucht. Of komen ze volgend jaar terug en weten ze het? Zijn het dezelfde blaadjes die elk jaar weer verschijnen?

Lees verder Het graf zonder datum